माझी आई , मी आणि माझी मुलगी या तीन पिढ्या आणि लग्न जमवण्याच्या गमतीजमती.. माझी आई १७ वर्षांची असेल.. माझे बाबा तिच्यापेक्षा जवळपास ६/७ वर्षाने मोठे..
माझे आजोबा म्हणाले , काय रे लग्न करायचे नाही का ?? दामू ने एक मुलगी सुचवली आहे.. ती उद्या जाऊन बघून ये.. मुलगी म्हणजे माझी आईचे घर आमच्या गावाच्या ८/१० किलोमीटरवर. जायला बस नाही.. बाबा चालत तिथे गेले तर आई परकर पोलक्यात चुलीवर भाजी करतहोती.. त्यांनी खिडकीतुन पाहिलं आणि लगेचच म्हणाले , जयश्री मला पसंत आहे.. तिचं शिक्षण किती , तिच्या आवडीनिवडी काय , पत्रिका पहाणे नाही, तिला बाबा आवडले कि नाही काहीही विचारणं नाही.. काही दिवसांत लग्न झालं आणि जवळपास ५५ वर्षांचा उत्तम संसारही झाला.. ज्यात मी एकदाही घरात भांडण पाहिले नाही.. त्यांची लग्न स्टोरी ऐकून मला बरेच प्रश्न आजही पडतात..
त्यानंतर मधली माझी पिढी आणि त्यातील मी.. वयाच्या २२ व्या वर्षी सचिनला प्रपोज करुन मोकळी.. तु मला आवडतोस.. हो म्हणालास तर ठिक नाहीतर गेलास उडत हे माझं वाक्य. बिचारा घाबरुन गेला.. ना त्याच्याकडे पैसे होते , ना स्वतःचं घर , ना प्रॉपर्टी.. ना गाडी.. फक्त शिक्षण होतं आणि १४०० रुपयाची नोकरी.. त्याला मी आवडते कि नाही हे मात्र लग्नानंतर कळत गेलं आणि आजही जाणवतं… इथे माझ्या आणि आईत एकच कॉमन गोष्ट म्हणजे एकदाही भांडण नाही.. हट्ट नाही आणि डिमांड नाही.. दोघेही कष्ट करत राहिलो.. स्पेस दिल्याने आणि स्वातंत्र्य दिल्याने माझ्यासाठी ते जास्त सोप्पं झालं नाहीतर माझ्यासोबत संसार करणं अजिबात सोप्पं नाही हे खरय.. या दोन गोष्टीमुळे मी फुलत गेले.. शिक्षणामुळे मी माझी मतं मांडु शकले.. व्यक्त होवु शकले पण आईच्या बाबतीत तिच्या भावना दाबून तिला जगावं लागलं हे खरय..ती कायम खेड्यात राहिली आणि मी शहरात राहिले..
आता तिसरी पिढी म्हणजे मुलगी.. काही दिवसांपुर्वी ती घरी आल्यावर तिला म्हटलं , आपल्याकडे लग्न नावाचा संस्कार आणि बंधन आहे गं माउ.. त्यावर ती म्हणाली , चिल मार मम्मा.. मी माझं ठरवणार आहे.. तेही आधी एक दोन वर्षे काय होतं ते पाहून… आम्हाला आमची स्पेस हवी.. एकत्र कुटुंब नको.. काम करुन आल्यावर डोक्याला शांतता हवी असते.. आधी स्वतःचं घर घेणार.. सेटल्ड होणार.. थोडा बॅंक बॅलंस झाल्यावर बघु.. आणि इतक्यात तु विषय पण काढु नकोस आणि तु टेंशन घेउ नकोस मम्मा.. मी तुझ्यासारखी घाई पण करणार नाही.. अशा काही तिने गोळ्या झाडल्या कि त्या आवाजाने कानाचा पडदा कायमस्वरूपी तृप्त झाला..कुठले पालक यावर काय बोलतील.. हिम्मत तरी आहे का.. माळ हातात घेउन जप करत बसले…हेहेहे.. अशी ही प्रॅक्टिकल पिढी.. यात प्रेम येतं कि नाही माहीत नाही.. यात आदर येतो कि नाही माहित नाही.. यात सिक्युरिटीची काय गॅरंटी आणि कशाचं काय.. कृष्णा काय रे हे असं म्हटलं , त्यावर माझा कृष्ण म्हणाला , तु काय केलस तेच ती करणार.. तुझं चांगलं झालं तसच तिचही होईल.. शेवटी काय तर आपल्याला सुख हवय.. त्यानंतर एक माळ जास्तच केली आणि शांत झाले… तुमच्याकडे काय परिस्थिती ????
मौनम सर्वार्थ साधनम..
https://www.facebook.com/sonal.s.godbolehttps://www.instagram.com/godbolesonal?igsh=Y3dvazd0Y3UzcW84
https://youtube.com/@sonalcreations2874?si=jP6Ft3TECNOcUi_n
#SonalSachinGodbole
#Reel_Master
#YouTuber
#Publishersonalcreations
#कुंपणावरचासरडाकादंबरी, #कामिनीकादंबरी, #सहजसोप्पं, #संस्कारवेल, #मुलीची आई, #नैराश्यातुनसकारात्मकता, #आईमुलगानातंसंस्कार , #सखी,
#अध्यात्मआणिगैरसमज, #एक सुंदर सत्य
#AnimalCommunicator
#SonalCreations – my YouTube channel
#SexEducation as a counselor
#ProudToBeATranswoman – book
#Beyondsex – novel
#Fantasies_And_Beauties_In_Sex – novel
#Anira – novel
#Indradhanu – book
#13000km – my life journey book
#Sexsercise
#Love
#Romantic
#स्पर्श
#extra_marital_affairs
#MarathiActress
#socialworker
#premavarbolukahi – चारोळ्यासंग्रह
#Abhisarika – काव्यसंग्रह#Nutritionis
About the Author
